सुनसान रात अनि सधै जसो तिम्रो यादमा एक हात मा रक्सि आर्को हात मा चुरोट । लाग्छ जिन्दिगी पनि बीच बाटो मा बिग्रेको गाडी जस्तै भयो । सबै यात्रु हरुले आर्को गाडी पाएपछि छोडेर गए । अनि तिम्ले पनि, यदि छोडेर नै जानु थियो भने किन गरेउ पुरा गर्न नसकिने ठुला-ठुला बाचा कसम हरु ? सायद तिम्ले त बिर्सी सकेउ होला हजार जुनी तिमि संगै बितौछु भनेर तिम्ले खाएका कसम हरु .... तिम्लाई नपाए मर्छु भने कसम हरु ....... अनि तिम्ले माया अनि कम भयो भनेर झुटो चोक्लेट खाएका ति दिन हरु ..... सायद तिम्ले भुलेयो होला तर मैले भुलेको छैन ...सायद तिम्ले भुलेउ होला ति ओठले यी मेरा ओठलाई चुम्न सिकाएको पल ...... जति भुल्न खोज्छु तर सक्दिन .. तिम्ले त भुली पनि सक्यो होला । हुन पनि हो तिम्ले भुल्नु ठुलो कुरा नै के थियो र ? तिम्र लागि त यो सब सामान्य थियो, तर मेरो लागि यो पहिलो अनि अन्तिम थियो ।हरदिन यो सब भुल्न को लागि रक्सी अनि चुरोटको को सहारा लिनु परे को छ .......
क्रमश :
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें